Melankoli

Sen benim vazgeçemediğim masum yanımsın | Can Yücel

  • 10 sene önce, admin tarafından yazılmıştır.
  • 5 Yorum
  • Kalır

İçimde garip bir telaş, yüreğimde tuhaf bir hüzün var bugün…
Ellerimi buldum diyeyim, gözlerim kayboluyor; gözlerimi anladım diyeyim sözlerim karışıyor…
Kime kızıyorum, kime kırılıyorum, bilmiyorum!!!
Sus pus bilgisayarın başına oturdum, yazıyorum yine…
Düşünüyorum niye yanımda değil, niye, niye, niye…
Bazen de düşünüyorum herşeyi, bir kişiye bağlayıp sevdadan deli divane olmak değil ki benimkisi, güzeli özlemek iyiyi sevmek aslında kimsenin bilmediği…
Beni anlayacak mı bir gün, hiç bilmiyorum…
Anlamayanları da bilmiyordu ki anlasın, o sadece küçük bir zaman diliminde kuşandığım sevdaydı, ben bilemedim bunu, belki de o biliyor, olmayacağını, olamayacakları, inadımın sonunun hayıra alamet olmadığını…
Öfkem belki de ona değil, onsuz hayatın bana sunduğu sahnelere…
O yok mu???
Yok!!!
Zaten öyle biri de yok, dimi ?
Cevabım yok !
Cevabım yok, yok, yok !
Gelecekte olacak mı, olmayacak biliyorum !

Ama sevdanı öyle bir kuşanmışım ki üzerime, hayata karşı zırhım, insanlara karşı inadım, kötü ve çirkin olan herşeye karşı mücadelemi içimde sevdan dediğim kuşanmışlığımla sağlıyorum!…
Sen bunu nerden bileceksin ki, zaten bilseydin de bilemezdin, anlayamazdın beni…
Sen benim vazgeçemediğim MASUM yanımsın!!!…
Belki de iki dünya bir araya gelse, beni dar ağacına götürseler vazgeçemediğim masum yanım…
Bazen hayatın karanlığı ve zorlukları öyle yoruyor ki sana kaçıyorum ben de, yani masum yanıma…
Kimi sevda diyor, kimi aşk, kimi özlem, kimi iyi olmuş, kimi güzel yazı…

AMA BILMIYORLAR KI BEN MASUM YANIMLA KONUŞUYOR, ONU ÖZLÜYORUM !
Belki de konuştuğum kendimim, bunu bile bilmiyorum…
Sen bilirsin, kimi sevsem yanlıştı… \”AŞK YANLIŞ SEVER \” demiştim ya tıpkı öyle…
Yokluğuna alıştım, en çok korktuğum da buydu, yokluğuna alışmak…
Ama yoklugunda yaşadıklarıma hala alışamadım…
Bir yokluk ancak bu kadar yokluk olabilirdi…
SEN BILMIYORSUN AMA O YOKLUKLA GELEN KIMSELERDE YOK ARTIK HAYATIMDA, KIMSEYI ISTEMIYORUM ÇÜNKÜ…
Seni özlüyor muyum, özlüyorum, tıpkı çocukluğumda oynadığım sokakları özler gibi, tıpkı ağlayarak annemden pamuk şeker ister gibi….

MASUMCA VE HALA BU YAŞA RAĞMEN ÇOCUKÇA!…

CAN YÜCEL

  1. sad_E dedi ki:

    Can YüceL Yorumları şiirleri mükemmeldir. Çok severim.

  2. sad_E dedi ki:

    Ateşte Unutulmuş Ferman

    herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar
    kendi külünde söner bütün rüzgârlarına yazıldığın akşam

    ateş tadında kum tadında kalarak
    derinleştirir bazı ayrılıkları zaman

    al ağrını git buradan
    en uzun eylülü ömrümüzün

    uyutmuyor seni ne kömürleşmiş bu gurur
    ne göğsündeki kaplan

    seçilmiş taş milyonlarca taş arasından
    başını vurduğun
    çok gençti genç olmak için bile
    kendi zamanına muhtaç
    kendiyle dalgın

    daha yolun başında görülüyordu
    menzilindeki noksan

    ömrünce sızlayacak
    kayıplar sarayında ateşte unuttuğun ferman
    (M.Mungan)

    http://facebookvideoindir.gen.tr/ateste-unutulmus-ferman-murathan-mungan.html

  3. sad_E dedi ki:

    kaydım silindimi neden yazamıyorum.. çok kızdım. harbi kızdımmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm

  4. Izlesene dedi ki:

    can yücel harbi yazio ya..

Bir Yorum Yazın