Melankoli

hey joe..

  • 11 sene önce, admin tarafından yazılmıştır.
  • 3 Yorum
  • Kalır

Adını unuttuğum gece parklarında kaç kez aldattım seni
Ben ihanetle öğrendim sadakati
Kaç kez ucundan döndüm parlak keskin metalin
Artık kimse öldüremez beni

  1. hayalet dedi ki:

    biliyorsun sen bunu
    en son duyulan ayak sesi ve üzrine kapanan demir kapı
    çıkıyor musun bu sefer, yeniden mi giriyorsun içeri
    anlaşılmıyor şarkıdan
    anlaşılmıyor joe
    gençliğimizin polisiye günleri
    kendi romanlarımız içinde uydurduğumuz adlar
    sanki o romanlar sahi de yaşadıklarımız yalan

    unuttuğum adların gece parklarında kaç kez aldattım seni
    ben ihanetle öğrendim sadakati
    kaç kez korkunun gözleriyle bakıştım bıçağının yüzünde
    artık kimse öldüremez beni

    çok zaman geçti herşeyin, herkesin üstünden
    hayat ödünç tenha uzak biz birbirimizin şarkılarının mirasıyız joe
    şimdi kaç kişi kaldık
    göğe bakma durağında el ele tutuştuğumuz gençlikten
    ben yine de bir yola çağırıyorum seni
    ister inanç de buna ister çaresizlikten
    dudaklarımı kanatırdı ıslığın
    hiç unutmadım hiç unutmadım
    ne zaman karanlığa düşsem senin ıslığını çalarım

    ben seni en çok dizlerin titrerken sevdim joe

    çık saklandığın yerden joe
    nerdeysen çık, ölmek değilse bu, bak kayboluyorum
    yoruldum seni beklerken vakit geçirdiğim dublörlerinden
    sana yazdığım
    hikayeyi yanlış okuyorlar her seferinde
    ah şimdi joe burda olsaydı diyorum
    joe şimdi burda olacaktı ki diyorum
    bazen sarhoşken kalabalığın içinde yüksek sesle söylüyorum adını ya da birinin kollarındayken, bazen pencereyi açıp sokaktan geçiyormuşsun gibi ardından sesleniyorum, hep başkaları bakıyor yukarıya. ben gülümseyerek, gitti, diyorum, yakalayamadım, gitti. sahi gittin mi joe? yoksa hiç mi olmadın?

    çık ortaya saklandığın yerden
    yoruldum, azaldım beklemekten
    bazen düşünüyorum da
    var mıydın sahiden, yoksa bir şarkının anısı mı uydurdu seni
    hiç bir şey benzemiyor değil mi, şimdi geçmişten daha çok bizim olan gençliğimize
    bilmem ki, karşılaşsak bile birbirimizi hatırlayabilir miyiz yeniden
    ikimiz de artık bir başkasıyken
    gene de sen bilirsin joe, sen bilirsin
    öyle iyiydik, bir düşün istersen.
    murathan mungan (yarıda kesmek olmazdı. :D)

  2. sad_E dedi ki:

    Aslında bu şiir daha uzundur. Benim aktardığımdan da uzun. ben de kırpa kırpa bu kadarı elimde kaldı..:p

Bir Yorum Yazın